Drużyna

Wszystko zaczęło się w 2006 roku w Akademii Teatralnej w Warszawie, gdzie grupa studentów Wiedzy o Teatrze zainteresowała się podsuniętym przez kolegę artykułem o angielsko-amerykańskiej sztuce improwizacji zwanej Improv. Czytanie książek i teoretyczne badania w kole naukowym z czasem przekształciły się w niezobowiązujące występy dla grona znajomych, by w końcu, ku naszemu szczeremu zdziwieniu w regularne spektakle, którymi zaczęli interesować się nawet obcy nam ludzie.

 

Przez następną dekadę występowaliśmy z różnymi formatami spektakli komediowej improwizacji, tworząc również swoje własne. Uczyliśmy się warsztatu od mistrzów w Chicago i Nowym Jorku, gdzie również występowaliśmy na scenie.

 

Na co dzień można nas spotkać w Warszawie, gdzie uczymy improwizacji oraz występujemy, często zapraszając do współpracy inspirujacych nas artystów. Improwizowaliśmy między innymi do tekstów Doroty Masłowskiej, Szczepana Twardocha i Mariusza Szczygła, muzyki Pablopavo, Marcina Maseckiego i Pawła Szamburskiego, monologów Janusza Gajosa i Andrzeja Seweryna.

 

Czasami inspiracją jest dla nas twórczość naszych gości, czasami słowo rzucone z widowni, a czasem wystarczy krótkie spojrzenie sobie w oczy. Nigdy nie wiemy co zagramy. I to jest w tym najpiękniejsze.


Warning: Illegal string offset 'limit' in /wp-content/plugins/shortcodesklanyck/shortcodesklanyck.php on line 331
Krzysztof Wiśniewski
Czego potrzebuejsz? Postaci złego szefa mrocznej korporacji która chce zawładnąć światem? Bez tego człowieka Klancyk byłby jak ludzki szkielet bez stóp albo jak wieża Eiffla wybudowana na żelkach Haribo.
Błażej Staryszak
Sunrise stone, Buster Keaton polskiego impro, rzuci się z kołem ratunkowym puenty gdy toniesz w absurdzie sceny. Świetnie tańczy, śpiewa, trochę żałuje, że nie urodził się kreskówką.
Bartosz Młynarski
Kiedy w końcu ktoś postanowi zekranizować dzienniki pokładowe Bosmana Marchwickiego i potrzebować będzie odtwórcy tytułowej roli, to tylko jeden człowiek odda sprawiedliwość tej skomplikowanej postaci.
Piotr Sikora
Jako dziecko biegał po lesie przebrany za pana niedźwiedzia, polując na gobliny. Jego głos brzmi jak odległy pomruk wulkanu, który budzi się do życia.
Paweł Najgebauer
Przystojny jak dąb, delikatny jak mech, unikalny jak kwiat paproci. Jeśli chcecie sprawić mu radość podkradnijcie się niepostrzeżenie i krzyknijcie mu do ucha słowo KRUPSZTYN, a chichotom i spazmatycznym cielesnym figurom nie będzie końca!
Krzysztof Dziubak
Dyplomowany filozof życia i montażysta najlepszych chwil. Pół człowiek – pół wąż. Dosłownie wije się w postaci. Ponad czterokrotnie przemierzył odległość równika turlając, tarzając oraz szamocząc się po scenie.
Maciej Buchwald
Reżyser, improwizator, stand-uper, kibic, meloman, przyjaciel. Człowiek z sercem na ramieniu. Kocha ludzi tak bardzo, jak się ich boi.

KLANCYK 10 LAT PÓŹNIEJ

Z okazji 10. urodzin Klancyka Kamil Dąbrowa i Grzegorz Markowski zapytali nas o nas samych, o grupę i plany na przyszłość. Efektem tych rozmów jest poniższy film.