Piotr Sikora

Piotr Sikora

Paweł o Piotrze

Jako dziecko biegał po lesie przebrany za pana niedźwiedzia, polując na gobliny. Kiedy dorósł, zmieniło się tylko to, że zaczął polować na ogry. Jego głos brzmi jak odległy pomruk wulkanu, który budzi się do życia. Styl jego ubioru i fryzura to interesująca mieszanina mody indiańskiej, pirackiej i rastafariańskiej. Gdyby pieniądze ani temperatura nie miały znaczenia, biegałby nago z gitarą, śpiewał piosenki o magnetycznych rurach i urokach transportu zbiorowego oraz całował wszystkich w usta. Potem by przepraszał i pytał, czy nikogo nie uraził. W impro, jak mawiają klasycy, prędzej wyjdzie z budynku niż z postaci.




Warning: Illegal string offset 'limit' in /wp-content/plugins/shortcodesklanyck/shortcodesklanyck.php on line 331
Krzysztof Wiśniewski
Czego potrzebuejsz? Postaci złego szefa mrocznej korporacji która chce zawładnąć światem? Bez tego człowieka Klancyk byłby jak ludzki szkielet bez stóp albo jak wieża Eiffla wybudowana na żelkach Haribo.
Błażej Staryszak
Sunrise stone, Buster Keaton polskiego impro, rzuci się z kołem ratunkowym puenty gdy toniesz w absurdzie sceny. Świetnie tańczy, śpiewa, trochę żałuje, że nie urodził się kreskówką.
Bartosz Młynarski
Kiedy w końcu ktoś postanowi zekranizować dzienniki pokładowe Bosmana Marchwickiego i potrzebować będzie odtwórcy tytułowej roli, to tylko jeden człowiek odda sprawiedliwość tej skomplikowanej postaci.
Piotr Sikora
Jako dziecko biegał po lesie przebrany za pana niedźwiedzia, polując na gobliny. Jego głos brzmi jak odległy pomruk wulkanu, który budzi się do życia.
Paweł Najgebauer
Przystojny jak dąb, delikatny jak mech, unikalny jak kwiat paproci. Jeśli chcecie sprawić mu radość podkradnijcie się niepostrzeżenie i krzyknijcie mu do ucha słowo KRUPSZTYN, a chichotom i spazmatycznym cielesnym figurom nie będzie końca!
Krzysztof Dziubak
Dyplomowany filozof życia i montażysta najlepszych chwil. Pół człowiek – pół wąż. Dosłownie wije się w postaci. Ponad czterokrotnie przemierzył odległość równika turlając, tarzając oraz szamocząc się po scenie.
Maciej Buchwald
Reżyser, improwizator, stand-uper, kibic, meloman, przyjaciel. Człowiek z sercem na ramieniu. Kocha ludzi tak bardzo, jak się ich boi.